Hebû tunebû, çûkek hebû.Çûkekî, bê kar û bar bû. Ji xwe re difirriya, dikir vîçevîç û li ser vê yan wê darê vedinişt. Lê rojekê biryara xwe da ku here ji bo xwe havilekê bike. Bi rê de çûk westiya li ser sitirîyekê venişt. Çima sitirîyek di lingê wî re neçû!! Sitirî gellekî canê wî...
Rojek ji rojên Tebaxê bû . Hewa pir germ bû. Her cih û der hêşînahî bû. Li çiyayan de ava hûnik herikiya. Koçeran ew wextan de diçûna zozanan. Nava wan koçeran de pîrikek hebû. Kurekî vê pîrikê jî hebû. Bizinên wê pîrikê hebûn. Rojek koçer dîsa diçûna zozanan. Ev pîrik û kure wî jî nav wan koçeran...
